Selen - najważniejszy suplement w chorobie Hashimoto?
Choroba Hashimoto a rola selenu i odpowiedniej diety
Choroba Hashimoto to jedna z najczęstszych postaci niedoczynności tarczycy. W jej przebiegu dochodzi do syntezy autoprzeciwciał, skierowanych przeciwko tyreoglobulinie oraz tyreoperoksydazie.
Błędem jest ograniczenie leczenia wyłącznie do stosowania hormonów tarczycy. Ponieważ Hashimoto cechuje się nasileniem procesu zapalnego, konieczne jest jego stłumienie.
Ogromną rolę w leczeniu ma dieta, bazująca na jak najmniej przetworzonych produktach. Wykluczyć należy cukier oraz tłuszcze trans – te składniki diety wybitnie nasilają stan zapalny. Pomocna jest także odpowiednia suplementacja, a największą rolę przypisuje się selenowi.
Dlaczego selen jest niezbędny dla tarczycy?
Selen jest jednym z najsilniejszych antyoksydantów, zapewniającym prawidłową pracę układu odpornościowego. Wchodzi ponadto w skład selenoprotein, czyli związków uczestniczących w metabolizmie hormonów tarczycy.
W literaturze naukowej znaleźć można liczne badania potwierdzające zasadność suplementacji selenu w przebiegu choroby Hashimoto. Najistotniejszym efektem takiej suplementacji jest możliwość obniżenia poziomu autoprzeciwciał, a także poprawa ogólnego samopoczucia w przebiegu choroby.
Najbogatsze źródła selenu w diecie
| Grupa produktów | Przykłady źródeł w diecie |
|---|---|
| Orzechy i nasiona | Orzechy brazylijskie |
| Mięso i owoce morza | Owoce morza, ryby, drób |
| Produkty roślinne i zboża | Fasola, soczewica, pełne ziarna zbóż |
| Produkty odzwierzęce | Żółtka jaj |
Doskonałym źródłem selenu są ponadto suplementy diety. Rekomendowana dawka to około 55 mikrogramów na dobę; wyższe dawki suplementacyjne rzędu 55-200 mikrogramów stosowane były w badaniach klinicznych. O odpowiednią podaż selenu powinien zadbać każdy z nas. Osoby ze zdiagnozowaną niedoczynnością tarczycy zapewnią w ten sposób istotne wsparcie dla swojego organizmu.
Osoby zdrowe dbając o podaż selenu, zredukują ryzyko jego niedoboru, objawiającego się m.in. pogorszeniem kondycji paznokci i włosów, osłabieniem oraz zaburzeniami trawienia. Ponadto powiązano zbyt niski poziom selenu z występowaniem takich schorzeń jak zaburzenia funkcji poznawczych, schorzenia układu sercowo-naczyniowego i zaburzenia płodności. Coraz więcej mówi się także o potencjalnym powiązaniu między niedoborem selenu a chorobami nowotworowymi.
Oto linki do opracowań naukowych (bibliografia):


Komentarze0Dodaj komentarz