Refluks - skąd się bierze, jaka dieta i modyfikacje stylu życia pomogą?

Marek Skoczylas

Refluks i zgaga to bardzo częste przypadłości, których okazyjnie może doświadczać każdy z nas. Zazwyczaj jest to efekt przejedzenia. Jednak częsty refluks i towarzyszące mu podrażnienie śluzówki żołądka i przełyku prowadzi do rozwoju choroby refluksowej. Skąd się bierze refluks, kto jest narażony na rozwój zgagi, jaka dieta i suplementy mogą pomóc?

Przyczyny refluksu

Refluks żołądkowo-przełykowy, w powszechnym odczuciu znany głównie jako zgaga, stanowi jedną z najczęściej diagnozowanych dolegliwości układu pokarmowego w krajach rozwiniętych. Szacuje się, że choroba refluksowa przełyku (GERD) dotyka nawet 40% osób na całym świecie. To pokazuje skalę problemu, choć rzeczywista liczba osób cierpiących może być jeszcze większa, ponieważ wielu pacjentów polega na lekach dostępnych bez recepty, unikając konsultacji z lekarzem.

Treść pokarmowa trafiająca do żołądka jest zabezpieczona przed cofaniem się do przełyku. Odpowiada za to przede wszystkim mięsień dolny zwieracz przełyku. Podczas spożywania posiłku dochodzi do jego rozluźnienia, natomiast potem dochodzi do jego obkurczenia.

Dolny zwieracz przełyku (LES) to pierścień mięśniowy zlokalizowany na granicy przełyku i żołądka. Jego podstawową funkcją jest działanie niczym jednokierunkowy zawór: otwiera się na chwilę, by umożliwić przejście pokarmu do żołądka, a następnie natychmiast się zamyka, utrzymując kwaśną treść wewnątrz.

Kiedy LES jest niesprawny lub jego napięcie jest zbyt niskie – mówimy o niedomykalności dolnego zwieracza przełyku – bariera ta zawodzi. Zaburzenia w pracy tej kluczowej struktury są uznawane za jedną z głównych przyczyn choroby refluksowej. Jeżeli zwieracz działa nieprawidłowo, kwaśna treść łatwo cofa się do przełyku, prowokując zgagę.

Przyczyną refluksu może być także przepuklina rozworu przełykowego. Schorzenie to polega na tym, że część żołądka przemieszcza się do klatki piersiowej przez anatomiczny otwór w przeponie. Prawidłowo przez ten otwór przechodzić powinien wyłącznie przełyk, natomiast żołądek pozostaje pod przeponą, w jakie brzusznej.

Kiedy jego górna część przemieści się z jamy brzusznej do klatki piersiowej — rozwija się przepuklina, w której może zalegać treść pokarmowa. To przemieszczenie fizycznie dezorganizuje i upośledza działanie dolnego zwieracza przełyku, co stanowi silny czynnik wywołujący refluks i zgagę.

Każdy z nas może okazyjnie doświadczać tzw. fizjologicznego refluksu, czyli chwilowego cofania się treści z żołądka do wyższych odcinków przewodu pokarmowego. Ma to miejsce np. u niemowląt, u których dolny zwieracz przełyku jest jeszcze niedojrzały, co sprzyja częstemu “ulewaniu” pokarmu.

W późniejszych okresach życia taki przejściowy refluks może towarzyszyć np. spożyciu bardzo obfitego posiłku lub podczas schylenia się po posiłku. Jeśli jednak refluks występuje na tyle często, że towarzysza mu rozmaite dolegliwości i rozwijają się powikłania — mówimy o chorobie refluksowej przełyku GERD.

Refluks a zgaga — czym się różnią?

Refluks rozumiany jest jako cofanie treści z żołądka do przełyku. Może przebiegać bezobjawowo lub towarzyszy mu jedynie niewielki dyskomfort oraz uczucie przesuwania czy rozpierania w przełyku. Natomiast zgaga to bardzo charakterystyczny objaw, który może towarzyszyć refluksowi.

Zgaga jest jednym z najbardziej niepokojących objawów refluksu, wysyłanym przez organizm. Opisywana jest jako intensywne uczucie pieczenia i palenia, które lokalizuje się za mostkiem, w klatce piersiowej. U niektórych osób dolegliwość ta jest na tyle silna, że promieniuje aż do gardła, a niekiedy towarzyszy jej kwaśne lub gorzkie odbijanie.

Uczucie to jest bezpośrednim wynikiem cofania się kwaśnej treści pokarmowej, zawierającej silnie żrący kwas solny (HCl), z żołądka do przełyku. Przełyk, w przeciwieństwie do żołądka, pozbawiony jest ochronnej warstwy śluzu przystosowanej do kontaktu z kwasem, co prowadzi do bolesnego podrażnienia i stanu zapalnego.

Ważne jest zrozumienie, że zgaga rzadko jest stałym stanem. Zazwyczaj jest ona wywoływana przez określone czynniki, w tym rodzaj spożytego pokarmu.Co więcej, ulega nasileniu, gdy pacjent przyjmuje pozycję leżącą, schyla się, podnosi ciężary lub wykonuje intensywne ćwiczenia.

Jakie są objawy refluksu?

Choć sporadyczna zgaga po obfitym posiłku może być incydentem, problemem staje się rozwój choroby refluksowej, kiedy objawy stają się przewlekłe, nawracające i zaczynają negatywnie wpływać na codzienne życie. Objawy GERD, poza zgagą, często obejmują również chrypkę, przewlekły kaszel, uczucie pieczenia lub bólu w klatce piersiowej, trudności w przełykaniu, a także nudności i ból brzucha. Objawy te są szczególnie uciążliwe po posiłku lub w pozycji leżącej.

Po czym poznać, że ma się refluks? Objawy najbardziej kojarzone z refluksem to uczucie cofania się treści pokarmowej do przełyku, a nawet do gardła. Ponadto może pojawić się zgaga, czyli pieczenie, odczucie “palenia” w przełyku, ból w klatce piersiowej, “kwaśne” odbijanie. Takie objawy mogą nasilać się po posiłku, w pozycji leżącej, a także podczas aktywności fizycznej podejmowanej po posiłku.

Dodatkowe symptomy, które mogą towarzyszyć pieczeniu w przełyku i gardle to tzw. nietypowe objawy refluksu:

suchy kaszel (nasilający się w pozycji leżącej)
chrypka
uczucie “guli” w gardle
zaleganie gęstej flegmy w gardle
nieświeży oddech
nawracające stany zapalne gardła i zatok
nudności i wymioty

I tutaj warto wyjaśnić, jak odróżnić zgagę od zawału — w końcu w obu tych przypadkach może pojawić się pieczenie i ból za mostkiem. Trudno o jednoznaczną odpowiedź, gdyż u każdej osoby mogą występować różne objawy refluksu i zawału, podobnie jak różne może być ich nasilenie.

	ZGAGA	ZAWAŁ
Lokalizacja bólu	Za mostkiem, w okolicy przełyku i gardła	Ból zamostkowy
Charakter bólu	Pieczenie i palenie	Ból uciskający, gniotący, dławiący
Promieniowanie bólu	Brak promieniowania poza klatkę piersiową i gardło	Może promieniować do lewego ramienia, barków, pleców, żuchwy
Czas utrzymywania się objawów	Od kilku minut do kilku godzin, z czasem ustępuje	Powyżej kilku minut, brak jest samoistnego ustąpienia bólu
Objawy towarzyszące	Chrypka i kaszel, kwaśne odbijanie, kwaśny posmak z ustach	Nudności i wymioty, zimne poty, zawroty głowy, omdlenie, uczucie silnego lęku
Czynniki inicjujące	Spożywanie określonych produktów i obfitych posiłków, pozycja leżąca lub schylanie się	Wysiłek fizyczny, stres lub brak wyraźnej przyczyny
Reakcja na leki	Może ustąpić po lekach zobojętniających kwas żołądkowy	Objawy mogą być złagodzone po zażyciu nitrogliceryny (podjęzykowo)
Reakcja na zmianę pozycji	Ulgę może przynieść przyjęcie pionowej postawy ciała	Brak poprawy po zmianie pozycji

Czym grozi refluks?

Długotrwałe ignorowanie objawów refluksu lub poleganie wyłącznie na maskowaniu bólu, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Ciągła ekspozycja śluzówki przełyku na kwas solny wywołuje przewlekłe zapalenie przełyku, które jeśli jest nieleczone, może skutkować owrzodzeniami.

W bardziej zaawansowanych stadiach mogą pojawić się krwawienia, a w skrajnych przypadkach nawet perforacje błony śluzowej. Dlatego też wczesna diagnoza i leczenie, które celują w źródło problemu, są kluczowe, aby zapobiec tym groźnym powikłaniom refluksu.

Refluks — nadkwasota czy niedokwasota?

Refluks jest powszechnie kojarzony z nadmiarem kwasu solnego, który "pali" przełyk. Tymczasem nowoczesna gastroenterologia coraz częściej zwraca uwagę na zaskakujący paradoks: zgaga może być także symptomem niedokwasoty, czyli stanu, w którym kwasu solnego w żołądku jest zbyt mało.

Refluks a nadkwasota

Klasyczny scenariusz refluksu wynika z nadmiernej produkcji kwasu solnego. Nadkwasota może być objawem różnych schorzeń, w tym choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. U pacjentów z nadkwasotą, każde chwilowe rozluźnienie dolnego zwieracza przełyku pozwala na cofnięcie się silnie stężonego, agresywnego kwasu do przełyku, co prowadzi do silnej zgagi, kwaśnych odbijań oraz ryzyka powikłań.

Refluks a niedokwasota

Niedokwasota żołądka, czyli hipoacydyzm, oznacza stan, w którym pH soku żołądkowego jest nieprawidłowo wysokie z powodu obniżonego stężenia kwasu solnego.Jest to często następstwo długotrwałego stosowania inhibitorów pompy protonowej (leków hamujących wydzielanie kwasu), infekcji bakterią Helicobacter pylori, przewlekłego stresu, czy współistniejących schorzeń, takich jak niedoczynność tarczycy.

Do rozwoju niedokwasoty przyczynia się także niewystarczające nawodnienie organizmu, co można bardzo łatwo wytłumaczyć. Odwodnienie przekłada się na niższą produkcję kwasu solnego, gdyż prawidłowe działanie komórek okładzinowych żołądka zależy od stanu gospodarki wodno-elektrolitowej.

Choć wydaje się to sprzeczne z intuicją, niedokwasota może również prowadzić do refluksu, mimo że jest on bardziej charakterystyczny dla nadkwaśności. Dzieje się tak, ponieważ słabe zakwaszenie soku żołądkowego prowadzi do nieefektywnego trawienia, a w konsekwencji do fermentacji zalegającego pokarmu.

Proces ten generuje duże ilości gazów i pęcherzyków, które fizycznie unoszą treść żołądkową do przełyku. Mimo że cofająca się treść jest tylko słabo kwaśna, podrażnia ona delikatną błonę śluzową przełyku, wywołując uczucie zgagi.

Jak rozpoznać niedokwasotę? Kiedy środowisko żołądka jest zbyt zobojętnione, upośledzone zostaje trawienie białek i wchłanianie składników odżywczych, a także spada naturalna ochrona organizmu przed patogenami.

Najważniejsze objawy kliniczne niedokwasoty to bóle w nadbrzuszu, a także wzdęcia, mdłości, wymioty, uczucie pełności po posiłku, a nawet biegunka lub zaparcia.

Zrozumienie paradoksu nasilenia objawów refluksu podczas leczenia nadkwasoty żołądka jest niezwykle ważne ze względu na "błędne koło" farmakologiczne, w które wpadają niektórzy pacjenci.

Osoba z niedokwasotą, odczuwając palącą zgagę, interpretuje to jako nadkwasotę i w rezultacie sięga po powszechnie dostępne leki hamujące wydzielanie kwasu (jak inhibitory pompy protonowej, czyli IPP). Działanie to, zamiast pomóc, pogłębia pierwotny problem. Jeszcze bardziej obniżają i tak już niskie stężenie kwasu solnego, co nasila upośledzenie trawienia i fermentację, prowadząc do większej produkcji gazu i nasilenia refluksu.

Ponadto zwiększa się ryzyko zaburzeń wchłaniania (np. żelaza, witamin z grupy B) oraz obniżenia zdolności obronnych organizmu przed patogenami, które drogą pokarmową trafiają do organizmu. Z tego powodu, diagnostyka przyczyny refluksu jest kluczowa przed rozpoczęciem długotrwałej terapii farmakologicznej.

Badania na refluks

Przy podejrzeniu refluksu najczęściej wykonywana jest gastroskopia. To badanie endoskopowe pozwala na zobrazowanie śluzówki górnych odcinków układu pokarmowego. W przebiegu refluksu często dochodzi do podrażnienia śluzówki przełyku i żołądka, może dojść do rozwoju stanu zapalnego, a nawet nadżerek.

Badanie gastroskopii pozwala zobrazować tego typu zmiany. Jednocześnie możliwe jest wykonanie testu ureazowego w kierunku zakażenia bakterią Helicobacter pylori, co jest jedną z częstszych przyczyn refluksu.

Rzadziej wykonywanym badaniem jest pH-metria przełyku. Jest to całodobowe monitorowanie kwasowości w przełyku, co umożliwia ocenę epizodów cofania się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku.

Kolejne pomocnicze badanie to manometria przełyku, czyli ocena ruchliwości ścian przełyku i ciśnienia w przełyku. Dzięki temu badaniu możliwe jest zdiagnozowanie zaburzeń motoryki tego odcinka przewodu pokarmowego, co może przyczynić się do wystąpienia refluksu.

Ponieważ jedną z przyczyn refluksu jest przepuklina rozworu przełykowego, dobrze jest wykluczyć jej obecność. Jest to możliwe na drodze wykonania gastroskopii lub badania radiologicznego z kontrastem.

Jak pozbyć się refluksu?

U pacjentów z łagodnym przebiegiem GERD, zmiana stylu życia i diety jest często pierwszym i najważniejszym etapem leczenia. Jednym z najważniejszych czynników ryzyka rozwoju GERD jest nadwaga i otyłość. Nadmierna tkanka tłuszczowa, szczególnie skumulowana w jamie brzusznej, działa jak stały mechaniczny nacisk na żołądek.

Ten chroniczny wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego fizycznie wypycha treść żołądka w kierunku przełyku, a napięcie dolnego zwieracza przełyku jest niewystarczające do tego, aby zapobiec cofaniu się treści pokarmowej. Dlatego konsekwentna walka z nadwagą, w tym regularne ćwiczenia fizyczne, które sprzyjają utrzymaniu zdrowej masy ciała, jest krytycznym elementem łagodzenia objawów refluksu.

Przewlekły stres ma potężny, bezpośredni wpływ na układ pokarmowy, często prowadząc do stanu zwanego refluksem stresowym. Stres przyczynia się do refluksu na dwa sposoby: po pierwsze, powoduje zwiększone wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Po drugie, jednocześnie osłabia napięcie dolnego zwieracza przełyku. Jednoczesne oddziaływanie tych dwóch mechanizmów sprzyja cofaniu się pokarmu.

Przewlekły stres może tym samym nasilać typowe objawy choroby refluksowej. Unikanie chronicznych sytuacji stresowych i włączanie technik relaksacyjnych są niezbędne do złagodzenia refluksu. Warto zatem wdrożyć odpowiednie techniki oddechowe, masaże, aromaterapię, czyli wszystko to, co ułatwia zredukowanie napięcia nerwowego.

Nawyki behawioralne mają ogromne znaczenie w kontroli refluksu. Przyjmowanie pozycji leżącej bezpośrednio po posiłku to jeden z najczęstszych błędów nasilających objawy. W pozycji horyzontalnej kwas łatwo cofa się do przełyku, ponieważ grawitacja przestaje stanowić naturalną barierę.

Podobnie działa pochylanie się po posiłku. W przypadku refluksu nasilającego się podczas snu konieczne jest podniesienie wezgłowia łóżka. Może to zredukować cofanie się treści pokarmowej z żołądka.

Nawet ubiór ma znaczenie. Uciskanie brzucha przez obcisłą bieliznę lub zbyt ciasną odzież może prowadzić do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej, co z kolei prowokuje refluks. Należy zatem zadbać o wygodne ubrania, luźne w okolicy pasa.

Dodatkowo używki takie jak papierosy i alkohol są uznawane za istotne czynniki ryzyka GERD, ponieważ mają zdolność do chemicznego rozluźniania dolnego zwieracza przełyku. W przebiegu refluksu konieczna jest zatem całkowita rezygnacja z używek.

Wiele powszechnie stosowanych leków może zaostrzać objawy refluksu. Warto zatem dokładnie przeanalizować stosowane leki i zaobserwować, czy po ich zażyciu dochodzi do pojawienia się refluksu lub nasilenia jego objawów. Do substancji o potencjalnym działaniu drażniącym lub rozluźniającym zwieracz przełyku należą:

niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
niektóre leki na nadciśnienie, takie jak beta-blokery i blokery kanału wapniowego
leki antycholinergiczne
benzodiazepiny

Ze względu na fakt, że reakcje na leki są bardzo indywidualne, każdy pacjent, który zaobserwuje nasilenie objawów refluksu po wdrożeniu nowego leku, powinien natychmiast poinformować o tym swojego lekarza, aby rozważyć zmianę schematu leczenia.

Dieta na refluks — co jeść, czego unikać?

W przypadku choroby refluksowej o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu modyfikacja diety i stylu życia jest pierwszym zalecanym krokiem leczenia. Liczne badania pokazują, że dietoterapia jest w stanie znacznie zmniejszyć nasilenie i częstotliwość występowania dolegliwości towarzyszących GERD.

Czego unikać przy zgadze?

Klucz do kontrolowania refluksu leży w regularności i umiarkowaniu. Zaleca się przyjmowanie posiłków o stałych porach, w mniejszych porcjach. Małe, regularne posiłki zapobiegają przepełnieniu żołądka, co zmniejsza ciśnienie na LES i minimalizuje ryzyko cofnięcia się treści pokarmowej.

Należy unikać produktów, które prowokują objawy na trzy główne sposoby: relaksując zwieracz, zwiększając wydzielanie kwasu lub zwiększając ciśnienie w żołądku.

Tłuste, smażone potrawy są jednymi z największych wrogów, ponieważ powodują relaksację dolnego zwieracza przełyku i, co równie ważne, znacznie spowalniają proces opróżniania żołądka. Dłuższe zaleganie pokarmu w żołądku oznacza dłuższy czas, w którym kwas solny może się cofnąć.

Produkty takie jak czekolada, kawa i alkohol są dobrze udokumentowane jako czynniki relaksujące dolny zwieracz przełyku. Ponadto należy ograniczyć produkty zwiększające agresywność i objętość treści żołądkowej, w tym kwaśne owoce i soki (np. cytrusy), pikantne przyprawy oraz napoje gazowane, które znacząco zwiększają ciśnienie wewnątrz żołądka.

Bezpieczne produkty przy refluksie

Dieta przyjazna refluksowi powinna opierać się na chudych źródłach białka, takich jak gotowany drób i chude wędliny, które są łatwe do strawienia.

Wśród warzyw i owoców należy wybierać te o niskiej kwasowości, które działają neutralizująco. Zalecane są warzywa gotowane, takie jak marchew, pietruszka, brokuły, cukinia, dynia, kalafior, seler, ogórki, buraki i ziemniaki. Bezpieczne owoce to zazwyczaj banany, gruszki, brzoskwinie, mango, melon, a także winogrona i jabłka (najlepiej słodkie odmiany).

W diecie powinny znaleźć się również kasze, płatki zbożowe oraz chudy nabiał. Co szybko pomaga na refluks? Można przegryźć kilka migdałów, napić się mleka czy sody oczyszczonej (pół łyżeczki w szklance wody).

W przypadku potwierdzonej niedokwasoty celem terapii jest stymulacja jego wydzielania w celu przywrócenia efektywnego trawienia. Strategie naturalne skupiają się na pobudzaniu komórek okładzinowych żołądka do produkcji kwasu solnego.

Przykładem takich środków są substancje promujące zakwaszanie, takie jak betaina HCl oraz naturalne wspomagacze wydzielania: ocet jabłkowy czy gorzkie zioła i przyprawy. Do tych ostatnich zaliczamy goździki, kozieradkę, czarnuszkę czy anyż. Należy ponadto zadbać o nawadnianie organizmu.

Indywidualna dieta antyrefluksowa

Chociaż istnieją ogólne listy produktów zalecanych i zakazanych, niezwykle istotne jest uznanie faktu, że choroba refluksowa jest schorzeniem wysoce spersonalizowanym. To, co wywołuje objawy u jednej osoby, może być dobrze tolerowane przez inną.

Fakt, że nawet leki na nadciśnienie lub niewielkie ilości pozornie bezpiecznych produktów mogą wywołać zgagę, oznacza, że brak jest uniwersalnej diety antyrefluksowej. Z tego względu kluczowym, choć często niedocenianym narzędziem diagnostycznym, jest prowadzenie szczegółowego dzienniczka żywieniowego.

Umożliwia to pacjentowi i lekarzowi precyzyjne zidentyfikowanie i wyeliminowanie indywidualnych czynników wywołujących dolegliwości.

Warto przez kilka tygodni zapisywać wszystkie przyjmowane pokarmy i napoje, uwzględniając czas ich spożycia. W dzienniczku powinny znaleźć się także wszystkie stosowane leki czy suplementy. Jednocześnie należy zapisywać czas i okoliczności pojawienia się refluksu. Ułatwi to zaobserwowanie związku przyczynowo-skutkowego i opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych.

Zioła i suplementy na refluks

Wielu pacjentów poszukuje naturalnych metod łagodzenia refluksu, a liczne badania naukowe potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo niektórych kompleksów roślinnych w łagodzeniu objawów GERD. Jakie są najskuteczniejsze domowe sposoby na refluks?

Osłonowe zioła na refluks

Kluczową rolę w naturalnym łagodzeniu zgagi odgrywają substancje śluzowe, które tworzą fizyczną barierę ochronną na podrażnionej śluzówce żołądka i przełyku. Z takiego działania osłonowego słynie przede wszystkim siemię lniane.

Kisiel z nasion siemienia zawiera substancje śluzowe, dzięki czemu powstaje żelowa warstwa ochronna działająca jak opatrunek na śluzówkę górnych odcinków przewodu pokarmowego. Siemię można spożywać na czczo (15-30 minut przed pierwszym posiłkiem) i wieczorem, po ostatnim posiłku, około 2 godzin przed snem.

W celu przygotowania kisielu z siemienia należy zalać 1-2 łyżki całych nasion siemienia lnianego szklanką gorącej wody i odstawić na 15-20 minut, aż napęcznieją i utworzą żel (kisiel).Można także zalać nasiona wodą i gotować przez 15-20 minut, aby uzyskać gęstszą konsystencję.

Kolejne zioła na refluks o działaniu ochronnym to lukrecja i prawoślaz.

Lukrecja jest kolejnym popularnym środkiem. Uważa się powszechnie, że jej spożywanie wzmaga naturalną produkcję śluzu ochronnego w przewodzie pokarmowym. Ta wzmocniona bariera chroni ściany przełyku i żołądka przed działaniem kwasów.

Odwar z lukrecji przygotowuje się, zalewając pół łyżki suszonego, rozdrobnionego korzenia lukrecji szklanką zimnej wody. Całość należy następnie gotować pod przykryciem przez 10-15 minut, a następnie odstawić na kolejnych 10 minut. Odwar można wypić po przecedzeniu.

Ostrożność należy zachować w przypadku nadciśnienia, gdyż lukrecja może nieco podnosić ciśnienie tętnicze.

Prawoślaz, którego liście i korzenie są bogate w związki śluzotwórcze. Dzięki temu roślina wykazuje działanie ochronne na śluzówkę i wspomaga jej regenerację. Co najlepiej pić, jak się ma refluks? Prawoślaz warto wykorzystać do przygotowania maceratu, gdyż wówczas wydobywamy maksimum związków śluzowych.

W celu przygotowania maceratu z prawoślazu należy zalać szklanką zimnej wody 1-2 łyżki korzenia prawoślazu i pozostawić na noc. Rano wystarczy przecedzić macerat i wypić, najlepiej na czczo.

Poza wymienionymi roślinami warto sięgnąć po takie, które działają przeciwzapalnie. Ma to istotne znaczenie w przebiegu GERD, gdyż choroba ta często przebiega ze współtowarzyszącym stanem zapalnym śluzówki żołądka czy jelit. Działanie przeciwzapalne wykazują m.in.:

imbir
kurkuma
rumianek
nagietek
aloes

W jaki sposób stosować takie naturalne metody na refluks? Z rumianku można zrobić napar, podobnie jak z imbiru i nagietka. Kurkumę można zażyć w postaci suplementu diety lub “złotego mleka”. Z kolei aloes spożywany jest np. w postaci świeżego soku.

Uszczelnienie dolnego zwieracza przełyku

Niektóre naturalne substancje wykazują zdolność do regulacji mechanizmów nerwowych i hormonalnych zaangażowanych w funkcjonowanie przewodu pokarmowego.

Melatonina, znana przede wszystkim jako regulator snu, okazuje się mieć istotne funkcje w łagodzeniu objawów refluksu. Badania wykazały, że melatonina może zwiększać napięcie dolnego zwieracza przełyku (LES), co jest mechanizmem kluczowym dla wzmocnienia bariery antyrefluksowej. Ponadto melatonina wspiera integralność błony śluzowej przełyku i może hamować wydzielanie kwasu żołądkowego. Podobne korzystne działanie na napięcie dolnego zwieracza przełyku wykazuje agrest indyjski, czyli amla.

Dla doraźnego łagodzenia zgagi, sole mineralne, takie jak węglan wapnia lub cytrynian wapnia, mogą być stosowane jako leki zobojętniające sok żołądkowy.

Pobierz darmowego e-booka z dietą przeciwzapalną:

Proszę, wpisz adres e-mail, na który wyślę plik.

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych w celu otrzymania wiadomości

Dane będą przetwarzane przez Purelab Marek Skoczylas, ul. Reformacka 6, 35-026 Rzeszów zgodnie z ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz przepisami z zakresu ochrony danych osobowych w celu odpowiedzi na zadane pytanie, przesłanie materiałów informacyjnych, przekazania informacji o produktach i usługach lub przekazania informacji handlowej. Oświadczam, iż podanie przeze mnie danych osobowych jest dobrowolne oraz iż poinformowano mnie o prawie dostępu do moich danych osobowych, możliwości ich poprawiania oraz o prawie odwołania zgody w dowolnym momencie. Dane nie zostaną udostępnione podmiotom trzecim.

Pobieram