Szafran - poprawia nastrój, łagodzi stany depresyjne, wzmacnia serce
Szafran (Crocus savitus) określany jest mianem najdroższej przyprawy świata. Wyróżnia się charakterystycznym aromatem i żywym kolorem.
W kuchni zastosowanie znajdują delikatne znamiona słupków kwiatu szafranu. Z 1000 kwiatów szafranu pozyskuje się około 25 g znamion, co pozwala uzyskać zaledwie 5 g suszonej przyprawy. Okazuje się, że poza wykorzystaniem kulinarnym, szafran stanowi ceniony składnik suplementów diety. Wynika to z licznych właściwości prozdrowotnych tej rośliny, z których wiele zostało udowodnionych naukowo.
Na co dobry jest szafran?
Lecznicze właściwości szafranu znane są od tysięcy lat. Dziś wiemy, że korzystny wpływ rośliny na organizm człowieka wynika z zawartości licznych związków aktywnych. Na szczególną uwagę zasługuje ponad 150 lotnych olejków, obecnych w znamionach słupka szafranu. Najlepiej poznanym jest safranal. Kolejne związki aktywne to:
- antyoksydanty (likopen, kwercetyna, zeaksantyna)
- karotenoidy
- witaminy z grupy B
- pektyny
- tłuszcze
Takie bogactwo substancji czynnych warunkuje szerokie spektrum właściwości prozdrowotnych szafranu. Roślina ta wykazuje bardzo korzystny wpływ na układ nerwowy, regulując samopoczucie psychiczne i działając neuroprotekcyjnie.
Ponadto szafran łagodzi objawy PMS, wspomaga sferę seksualną, może łagodzić stany zapalne i minimalizować ryzyko rozwoju nowotworów, a także wspierać prawidłowe funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego.
Szafran na depresję
Jedną z najdokładniej przebadanych właściwości prozdrowotnych szafranu jest jego działanie antydepresyjne. Szafran wpływa na zwiększenie poziomu dopaminy i serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Neuroprzekaźniki te warunkują doskonałe samopoczucie psychiczne, zwiększają odporność na stres, łagodzą stany lękowe i depresyjne.
Takie właściwości szafranu zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych. Jedno z nich dotyczyło porównania skuteczności ekstraktu z szafranu oraz leków z grupy SSRI u osób z łagodną depresją. Wykazano, że skuteczność obydwu tych metod jest porównywalna, przy mniejszej liczbie efektów niepożądanych podczas stosowania szafranu.
Szafran kontra wolne rodniki
Szafran jest rośliną bogatą w liczne antyoksydanty. Są to naturalne związki, które niezwykle skutecznie walczą z wolnymi rodnikami. Wolne rodniki sieją w organizmie prawdziwe spustoszenie, uszkadzając wiele struktur, w tym DNA. Zwiększonemu narażeniu na działanie wolnych rodników towarzyszy rozwój stanów zapalnych, a także większe ryzyko rozwoju chorób neurodegeneracyjnych oraz nowotworów.
Zawarte w szafranie antyoksydanty, w tym krocetyna mogą spowolnić postęp procesów neurodegeneracyjnych. Dotyczy to np. kumulacji beta-amyloidu, czyli procesu leżącego u podłoża choroby Alzheimera.
Suplementacja 30 mg szafranu dziennie, trwająca 22 tygodnie pozwoliła na zadowalającą poprawę funkcji poznawczych u pacjentów z łagodną postacią choroby Alzheimera. To samo badanie wykazało, że skuteczność szafranu była porównywalna do jednego z leków stosowanych w leczeniu objawów otępiennych.
Szafran łagodzi objawy PMS
Zespół napięcia przedmiesiączkowego PMS to szereg objawów wynikających ze zmian hormonalnych poprzedzających miesiączkę. Symptomy te dotyczą zarówno sfery fizycznej, jak i psychicznej. Najbardziej charakterystyczne objawy PMS to:
- rozdrażnienie i nerwowość
- obrzęki i bolesność piersi
- spadek libido
- zmęczenie i senność
- bóle i zawroty głowy
- wzdęcia i nudności
- wzmożony apetyt
Szafran może złagodzić wiele objawów PMS, w tym nasiloną drażliwość i wahania nastroju, Wykazano to w badaniu klinicznym, w którym zastosowano 30 mg szafranu dziennie. Kobiety doświadczające PMS stosowały taką suplementację przez dwa cykle miesięczne.
U niemal 75% kobiet zaobserwowano poprawę samopoczucia psychofizycznego, a poprawa ta wynikała ze stłumienia uciążliwych objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego.
Szafran w profilaktyce chorób serca i cukrzycy
Ponieważ szafran wyróżnia się wysoką zawartością antyoksydantów, wspomaga pracę układu krążenia. Wykazano, że ta cenna przyprawa wykazuje działanie przeciwmiażdżycowe, hipolipemizujące oraz przeciwnadciśnieniowe.
Zawarte w szafranie związki aktywne, w tym czerwono-pomarańczowy barwnik krocetyna zaliczana karotenoidów, wpływają w pożądany sposób na wrażliwość komórek na insulinę. W jednym z badań klinicznych przeprowadzonym na grupie pacjentów z cukrzycą typu 2 wykazano, że suplementowaniu szafranu w dawce 15 mg przez okres 3 miesięcy pozwoliło uzyskać następujące wyniki:
- istotna redukcja poziomu glukozy na czczo
- zmniejszenie poziomu hemoglobiny glikowanej
- obniżenie cholesterolu całkowitego oraz stosunku LDL/HDL
Oznacza to, że szafran może odgrywać niebagatelną rolę w profilaktyce i wspomaganiu leczenia zaburzeń metabolicznych, leżących u podłoża chorób cywilizacyjnych.
W badaniach in vitro oraz na zwierzętach uzyskano bardzo obiecujące wyniki dotyczące wpływu szafranu na rozmaite schorzenia narządu wzroku. Badania te dotyczyły m.in. redukcji ciśnienia śródgałkowego w przebiegu jaskry, spowolnienia procesów zwyrodnieniowych plamki żółtek i retinopatii cukrzycowej.
Nalewka szafranowa
Z suszonych znamion szafranu można przygotować nalewkę o działaniu uspokajającym i łagodzącym nadmierną nerwowość.
| Składniki: | Przygotowanie: |
|
|
Mleko szafranowe
| Składniki: | Przygotowanie: |
|
|
Szafran w kosmetologii
Szafran jest cenionym składnikiem kosmetyków do dojrzałej skóry. Uelastycznia skórę, spowalnia procesy starzenia, może rozjaśniać przebarwienia. Łagodzi podrażnienia i stany zapalne.
Relaksująca maseczka na twarz
| Składniki: | Przygotowanie: |
|
|
Rozjaśniający tonik szafranowy
| Składniki: | Przygotowanie: |
|
|
Przeciwwskazania do suplementowania szafranu
Okazyjne stosowanie szafranu jako przyprawy jest bezpieczne. Natomiast w przypadku suplementowania szafranu należy pamiętać o kilku przeciwwskazaniach. Suplementacji powinny unikać kobiety w ciąży i karmiące piersią, a także osoby stosujące leki nasenne, uspokajające, przeciwpadaczkowe.
Pobierz darmowego e-booka o diecie śródziemnomorskiej:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38913392/
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC8839854/


Komentarze0Dodaj komentarz